Zondag was het weer zover. In alle vroegte richting Best om daar deel te nemen aan het toernooi der toernooien “Open Dutch 2015”.
Georganiseerd door master Willy van der Mortel en Henny van Zon. De Open Dutch is eigenlijk wel een Europees platform te noemen. Met veel deelnemers uit het buitenland en meer dan 80 scholen en 700 deelnemers is dit een groot toernooi.
Het toernooi kenmerkt zich door de aanwezigheid van de vele masters tot aan Grand Master Bos aan toe, die samen met zijn Italiaanse team speciaal voor dit toernooi naar Nederland is gekomen. Door het grote aantal deelnemers wordt er gebruik gemaakt van 2 zalen. Zo was er een zaal A (categorie DAN klasse) en zaal B (gekleurde banders). De meeste van ons met uitzondering van Irene zaten in de B zaal.
Een strakke planning en de complete informatie is daags vooraf door de organisatie op internet gezet. Hier kon elke deelnemer zijn/haar tegenstander en bovendien de tijd alvast zien.
Ook voor het eerst in een dergelijke wedstrijd werd er gebruik gemaakt van de digitale puntentelling.
Achteraf was het (eigenlijk) wel te mooi om waar te zijn dat wij de lijsten zoals gepubliceerd op de minuut nauwkeurig zouden kunnen volgen en dat het einde van het toernooi om 17:30 zou zijn.
Normaal gesproken onthouden wij ons van commentaar richting de organisatie. Immers uit ervaring weten we dat er altijd (externe) factoren kunnen voordoen die een schema of planning dusdanig kan beïnvloeden dat je verder achter de feiten zal blijven aanlopen, qua tijd. Doch de coaches menen hierover wel het e.e.a. te moeten melden en ook met de organisatie is dit gedeeld ter verbetering.
Allereerst begon de start van het toernooi te laat, hierdoor liepen de eerste poules al een beetje vertraging op. Vervolgens bleek er een probleem met de vooraf gecommuniceerde lijsten
Er stond volgens schema dat deelnemers simultaan tijdens het lopen van hun tuls zouden moeten springen op veld 10.
De chaos was echter compleet nadat er besloten was dat veld 10 pas verder ging als men klaar was met tuls.
Dit bracht nog meer verwarring, omdat sommige eerst moesten springen en daarna pas tuls.
Veld 10 bleek dus een spil van problemen is achteraf gebleken. Dit veld liep zo ver achter op het schema (4 uur) dat de onderlinge afspraken van coaches ook niet meer synchroon liepen.
Een van de grootste problemen bleek dat het digitale systeem niet door elke scheidrechter goed begrepen werd of zelf gewoon vastliep. Zo kwam het meerder malen voor dat de poules over moesten, omdat de instellingen en punten gereset waren. In zaal A heeft het niet hebben van back-up geleidt tot bijna 2 uur vertraging en Irene heeft moeten besluiten om haar sparringswedstijd te annuleren.
De gebrekkige communicatie van enkele matscheidsrechters liet soms te wensen over. Of was een niet juiste interpretatie van het verwachtingspatroon van alle aanwezige coaches (ook van andere scholen)? Een ding is helder, de manier waarop het digitale systeem ingericht was; de deelnemers/coaches niet meer (op) roepen, of als ze onverhoopt in 13 seconden hun naam miste op de beamer droeg niet bij aan de duidelijkheid.
Wrang genoeg gold dit ook als de deelnemers, die al wel bij het juiste veld stonden en aan het wachten waren op zijn/haar partij.
De coaches hebben bewust gekozen om onze deelnemers bij het veld te laten wachten waar hij/zij hun partij zouden spelen, in dat geval kon het niet missen zou je zeggen. Door de extreme uitloop van enkele partijen klopt de onderling afgesproken wie-coacht-wie ook niet meer en om het allemaal nog onduidelijker te maken besloot de organisatie ook nog een aantal velden om te gooien, zonder dat ze hier alle betrokken de coaches van op de hoogte stelde.
Deze waren op dat moment met voorbereidingen van andere bezig en om schema’s aan te passen. Voor Fleur, Bradley, Sam en Irene heeft dit behoorlijk nadelig gewerkt. Achteraf bleek dat bijvoorbeeld in de poule van Fleur 4 meiden gediskwalificeerd waren. Door de enorme tijdsdruk die was ontstaan was er ook geen ruimte voor discussie bij de organisatie. De coaches hebben ook diverse malen bij de organisatie aan tafel gestaan om hun beklag te doen van de gebrekkige communicatie en manier waarop zaken liepen. Er is tot 3 maal toe een officiële klacht ingediend, waarvoor per gebeurtenis 50 euro betaald door de coaches. Na overleg met organisatie is dit uiteindelijk toch niet doorgezet, omdat de kans dat wij zouden winnen nihil zou zijn. Het enige wat nadien wel bereikt was is dat de organisatie de deelnemers wel ging oproepen.
Door het stroeve verloop en teleurstelling liepen de emoties soms hoog op. Echter waarbij gezegd moet worden dat we met een Martial Art bezig zijn. Een sport waarbij respect voor elkaar, discipline en doorzettingsvermogen essentieel is. Taferelen zoals we allemaal wel eens zien op voetbalvelden zijn hier gewoon niet toegestaan!
De coaches, scheidsrechters en vrijwilligers staan geheel op vrijwillige basis op hun vrije dag. Zij maken het mogelijk dat deelnemers überhaupt wedstrijden kunnen doen en ouders het mogen zien. Dus respect voor deze groep is een ongeschreven regel. Respect naar elkaar, naar coaches, organisatie en scheidsrechters en vrijwilligers is dus een vereiste binnen onze sport, hoe hoog de emoties ook oplopen! Het is een cliche, maar bij een wedstrijd zijn nu eenmaal meer verliezers dan winnaars. Belangrijker is om aanwezig zijn om ervaring op te doen, om te leren omgaan met verlies/winst ( terecht of niet) en bovendien FUN beleving. Dit alles is essentieel om verder te komen. Wij verzoeken ouders, leden en mensen binnen en buiten onze school dit te respecteren.
Op de organisatorische issues en verdriet na kunnen we al met al gelukkig wel terugkijken op een overall goed resultaat. Wij zien het wedstrijdteam groeien in wat en hoe ze het doen en hoe ze met teleurstelling omgaan. Hiervoor verdienen jullie allemaal een dikke 10!
Zoals bij elke toernooi proberen we individueel en publiekelijk wat resultaten en opbouwend commentaar te geven zo goed als het kan. Tips waar je wat mee kunt, zodat je trainingsmaatje, je leraar en ouders weet waar je eventueel aan kan gaan werken voor de volgende keer. Het schrijven van een verslag is dan ook iets waar veel werk in gaat zitten. Momenteel waren er 19 deelnemers. Vorig jaar de helft. De coaches hebben voor dit verslag afgesproken dat resulaten en opmerkingen verder in de wedstrijdteam training behandeld zal gaan worden. Dit om het verslag geen boekwerk te laten worden….en om onze tegenstanders niet teveel “inside information” te geven 😉
Bryan de Jong:
Liep zijn tuls netjes en strak, waardoor hij ronde na ronde won. Hij versloeg zelfs jongens met hogere band en hogere tuls. Daarom een verdiende 1ste plaats. Bij het springen trapte hij helaas de plank al mis bij de eerste poging.
Met sparren had hij een vervelende tegenstander die constant hoekte, maar waarvoor toch punten werden gegeven, wat resulteerde in een verlies voor hem. Volgende keer beter en misschien dan toch weer Kelsy meenemen!
Floyd Stijger:
Liep zijn tuls erg goed en strak wat resulteerde in een 1ste plaats. Een mooie prestatie, aangezien zijn tegenstander in de finale ook heel erg strak liep, waardoor er wel eerst een gelijk spel kwam. Met een nieuwe tulkeuze bewees hij toch een stuk beter te zijn dan zijn tegenstander. Bij het sparren moest het een keer over door onjuiste punttelling. De tegenstander was niet in alle opzichten sportief, maar wel de betere in de partij, helaas verloren. Met springen was het podium weer van jou, eerste prijs. Goed gedaan.
Irene Becx:
Irene was als enige van de club in de A-klasse zaal. Bij het onderdeel tuls liep ze haar tul heel mooi en strakker dan haar tegenstander, maar ze maakte een grote fout. Ze moest de tweede tul lopen en alle stoten hierin zijn ooghoogte. Irene maakte al haar stoten borsthoogte en het kon dan niet anders dan dat ze de partij verloor.
Doordat alle onderdelen enorm vertraging hadden en het digitale puntensysteem vastliep, werd het te laat voor Irene om nog te sparren en zij moest helaas naar huis, voordat ze aan de beurt was. Achteraf gezien heb je gelijk gehad jouw partij was niet eerder dan 19:00 uur.
Kayden Lingers:
Kayden had een beetje haast bij zijn tul. Hij liep erg snel en daardoor waren de technieken ook minder strak. Hierdoor verloor hij. Bij het sparren begon hij goed. Bewoog netjes rond en probeerde goed met combinaties aan te vallen. Maar hij kreeg een hele harde trap in zijn buik, waardoor hij even moest stoppen om de pijn te verwerken. Maar hij liet wel doorzettingsvermogen zien en ging toch door met de partij. De tijd was niet genoeg om de achterstand in te halen en hij verloor helaas.
Ook speelde de vertraging op de dag een belangrijke rol. Door het extreem uitlopen, gaan de jonge kinderen op een gegeven ogenblik met hun ziel onder de arm lopen. 10 uur scherp blijven is gewoon lastig. Wij denken dat je volgende keer veel beter uit de verf komt. Bij het springen haalde hij de plank niet en dus helaas ook hier geen prijs. Gelukkig heeft Kayden wel zijn mooie NK medailles met naam gegraveerd terug gekregen van de organisatie.
Fleur Faasen:
Door problemen rond veld 10 (springen) wat op dat moment al 3 uur achterliep; Fleur stond nog altijd bij het springen te wachten, terwijl haar tulpartij op een ander veld was begonnen. Hierdoor mocht zij helaas niet meer meedoen met de tuls. Een teleurstelling voor haar en de coaches, maar ze pakte haar revanche door bij het sparren haar teleurstelling om te zetten in goede acties. Ook Fleur moest erg lang wachten op het sparren, maar ze won partij na partij en vocht zich naar de finale en haalde een verdiende 2e plaats.
Ian van Zundert:
Bij het sparren vocht Ian enorm goed met bitje deze keer. Het was ook een zeer spannende partij. Hij luisterde heel erg goed naar zijn coach. Alles wat de coach aangaf deed hij meteen, Top! De punten gingen over en weer en op het laatste nippertje in de laatste 8 seconden maakte zijn tegenstander helaas een punt tegen, waardoor hij verloor. Maar wat een vooruitgang maakt Ian! Ook bij je tuls gaat het steeds beter. Op een gegeven ogenblik komen de prijzen Ian.
Marc-Antione Kolhuis
Marc –Antione is laat begonnen met wedstrijden maar begint zichzelf te ontwikkelen. Hij komt bij tuls uit bij een aantal clubgenoten die al wat klappen van de zweep gehad hebben. Maar uiteindelijk kom je er wel, wedstrijden zijn er ook om jezelf te verbeteren en onder druk te kunnen presteren. Aan je lenigheid zal het niet liggen, helaas deze keer geen prijs. Volgende keer beter.
Bradley van Impelen:
Voor Bradley is wachten niet eenvoudig, laat staan als het nog langer duurt en met zijn sparringmaatje Vince is het dan een dolle boel. Bij het onderdeel hoogtesprong dacht hij iets te makkelijk of was toch niet scherp genoeg meer en sprong niet op volledige kracht, waardoor hij de plank niet raakte. Helaas geen prijs. Dit heb je deze keer wel laten liggen en dat is jammer.
Bij het sparren was het een rare situatie. Bradley stond even bij de sparring van Vince te kijken, met zijn rug naar zijn eigen veld toe. In een fractie bleek zijn naam op te komen, dus blijkbaar moest hij ook sparren. Volgens de scheidsrechters was er naar hem geroepen op het veld, maar dat was niet gehoord. Ook dit ging zo snel dat de coaches het ook niet in de gaten hadden, ze gingen verhaal halen en vonden dit onterecht, maar de scheidsrechters weigerden de wedstrijd opnieuw te draaien wat dus een zware teleurstelling voor Bradley en de coaches was.
Bij tuls was je niet voldoende aanwezig om te winnen. Volgende keer beter.
Jeffrey van Soesbergen:
Bij de hoogtesprong stak hij letterlijk en figuurlijk boven alle tegenstanders uit. Zijn lengte zorgde ervoor dat hij elke hoogte haalde. In de finale was het nog wel heel even spannend, aangezien zijn tegenstander erg hoog sprong. Maar uiteindelijk ging hij er met de 1ste prijs vandoor. Respect voor Jeffrey, ondanks dat je de hele dag echt heb moeten hangen en wachten was je scherp. Bij het sparren gebruikte hij zijn lange benen goed en won al zijn partijen wat resulteerde in een 1ste plaats.
Vince Huitema
Vince wil eigenlijk geen tuls lopen, maar nadat hij de Dan Gun onder de knie heeft gekregen denkt hij daar gelukkig iets anders over (al spreken de foto’s dit tegen). Hij opende goed, tot een blackout; hij bleef staan..wat nu. Na aanwijzingen van coach liep hij de tul goed af maar verloor hierdoor terecht. Na heel lang wachten (4 uur later dan gepland) moest hij gaan sparren. Hij was duidelijk moe van het hangen. Hij was niet meer scherp helaas geen prijs. Bij het springen komt bij 1.28 te kort.
Simon Hekkers
Bij tul zat je in een grote groep en is het niet gelukt een prijs te behalen. Enkele schoonheidsfoutjes werden direct afgestraft. Maar desondanks gaat het steeds beter.
Met sparren ging het beter, goed gevochten, mooie trap naar het hoofd gemaakt. Helaas werd dat niet altijd zo geteld. Volgende keer beter. Ook hij de hoogtesprong moest je kijken hoe Floyd er met de prijs vandoor ging.
Sam Huitema
Eerste ronde tul gewonnen, een onderdeel wat je ondanks je wielenbenen beter onder de knie begint te krijgen. Tweede ronde maakte je paar foutjes en je verloor. Bij het sparren groei je echt, niet meer wegdraaien en de aanval opzoeken. Je won met overtuiging in punten van een Duitse jongen die ook goed aanviel. Daarna werd het allemaal een desillusie waarvan eerder acte in dit verslag. Door het systeem verloren, maar wel met een troost beker naar huis. Net als bij Simon moet je kijken hoe FLoyd de prijs pakte hij de hoogtesprong.
Amine el Amraoui
Hij liep zijn tul in de 1e en 2e ronde strak en vol kracht en won.
2e ronde zelfs gewonnen van een hogere tul.
3e ronde helaas verloren door wat kleine schoonheidsfoutjes.
Sparren kan je wel, als je de aanwijzigingen maar goed en snel opvolgt. Volgende keer beter.
Jonathan Lukkien
Jonathan is bijna onze nestor te noemen. De oudste deelnemer van INDK bij dit toernooi. Hij projecteert rust naar de kleintjes, dat siert je. Helaas de tuls verloor je 1-2-2.
Jonathan is erg aan het groeien in zijn techniek, maar ook zeker wedstrijdbenadering. Hij laat zich niet meer wegzetten in het veld en neemt het initiatief. Door goed de tegenstander te analyseren en naar de coach te luisteren wist Jonathan een mooie overwinning in de eerste ronde te pakken. Direct hierna moest Jonathan de tweede ronde sparren. Door de ervaring van de coaches wisten we wat tijd te rekken, zodat Jonathan wat extra op adem kon komen en zich voor te bereiden. De tweede partij was erg spannend, maar nadat Jonathan merkte dat de aanwijzingen van de coach werkte, vocht hij de partij makkelijk uit. In de finale, die wederom meteen hierna plaats vond kwam Jonathan net wat te kort. De weinig hersteltijd tussen de wedstrijden, en een sterke tegenstander braken hem op. Uiteindelijk een zeer verdiende tweede plaats behaald.
Guilermo Woen Tjoen Soen
1e ronde gewonnen 5-0-0 (na diskwalificatie tegenstander i.v.m. lopen te hoge Tul) 2e ronde gewonnen 3-0-2 3e ronde verloren 1-1-3
Na jaren zeuren van Sabum Wouter om mee te doen, deed Guilermo eindelijk mee aan het onderdeel Tuls. In de eerste ronde was de spanning zichtbaar. Guilermo liep zijn tuls netjes maar de kracht ontbrak. In de tweede en derde ronde ging dit steeds beter en liet hij zijn klasse zien. In de eerste ronde liet Guilermo meteen zijn klasse zien. De eerste twee acties van Guilermo waren twee trappen op het hoofd van zijn tegenstander met zijn voorste been! De toon was gezet. Hierna wist Guilermo deze lijn door te trekken naar de halve finale en speelde deze na aanwijzingen van de coaches goed uit. In de finale was de spanning en het missen van wedstrijdervaring duidelijk. Hierdoor verloor hij maar weet hij wel waar hij op kan gaan trainen. Op naar volgend toernooi.
Kishan Chedi
Na lange tijd zijn rentree gemaakt als deelnemer op toernooien, wist Kishan goed voor de dag te komen tijdens het onderdeel Tul. Tijdens zijn eerste ronde was de spanning zichtbaar maar wist Kishan door de details van de Tul goed uit te voeren de partij te winnen. In de tweede ronde liep zijn tegenstander net wat strakker en helaas verloor Kishan. Wel een mooie rentree na lange tijd geen wedstrijden gedaan te hebben. 1e ronde gewonnen 3-0-2
2e ronde verloren 1-0-4
Roche Woen Tjoen Soen
Roche was in vorm, in totaal krijg Roche tijdens al zijn Tul wedstrijden maar één scheidsrechter tegen! Duidelijke 1e plaats. Extra knap na het toch iets teleurstellende NK. Knap gedaan Roche!
1e ronde gewonnen 5-0-0
2e ronde gewonnen 5-0-0
Halve finale gewonnen 5-0-0
Finale gewonnen 4-0-1
Allemaal gefeliciteerd met jullie prijzen, op naar het volgende toernooi in Zeeland.
Speciale dank aan de scheidsrechters Boosabums Cyntia Pantouw, Ikrame ait Benali en Audrey Jacobs.
Sahyun James en Boosabum Liesbeth waren aanwezig als VIP. Sahyun James heeft bij de coachmeeting de uitnodigingen voor de aanstaande ICC uitgedeeld; 20 en 21 juni 2015. Dit is een Internationale Competition Course, een seminar speciaal gericht op alle onderdelen van het wedstrijdgebeuren. Deze seminar is voor iedereen van 14 jaar en ouder en vanaf rode band.
Teakwon!
Coaches INDK
Alle foto’s zijn te vinden in het fotoalbum op de website
